28 Οκτ 2008

Καλό ταξίδι

Δεσποτικό-Δύση

Δύο γνώριμες φιγούρες σε όλους αποχαιρέτησαν τον κόσμο αυτό. Ήσυχα, ακούραστα, σαν νερό που κύλησε και τους πήρε μαζί του. Στα χρόνια που έζησαν είδαν το νησί να αλλάζει, τον κόσμο να εξελίσσεται και αγαπημένα πρόσωπα να απομακρύνονται. Η "παπαδιά" (όπως όλοι την ξέραμε) και ο μπάρμπα-Ιερώνυμος αφήνουν πίσω τους ανθρώπους που τους αγάπησαν βαθιά. Τους ευχόμαστε όλοι καλό ταξίδι...

4 σχόλια:

antiparos-blog είπε...

Είναι εκπληκτικός ο συντονισμός του τέλους που παρατηρείται σε ανδρογυνα που έχουν γεράσει μαζί και ο ένας φευγει πρώτος.

Η παπαδιά από τότε που ο παπα-Αναστάσης την άφησε μόνη προέβλεψε τη γρηγορη έλευση και του δικού της τέλους. Του μίλαγε ακόμη σα να βρίσκεται δίπλα της και μέχρι και μια μέρα πριν έλεγε "εγώ θα φύγω, τι να κάνω χωρίς τον παπά;"

Όσο για το μπαρμπα-Ιερώνυμο, αρκεί η κουβέντα του Ολλανδού κατοίκου: "είναι ο λόγος που αγάπησα την Αντίπαρο".

Papavazelos είπε...

Όταν φεύγουν κάποιοι άνθρωποι - μορφές, αντιλαμβάνεσαι ένα μεγάλο κενό που αφήνουν πίσω τους. Όχι πως η ζωή δεν συνεχίζεται, αλλά την επομενη ημέρα όλα σου φαίνονται τόσο διαφορετικά έχοντας συνηθίσει να βλέπεις καθημερινά κάποια αγαπημένα άτομα. Κρίμα γιατί για την παπαδιά το έμαθα τυχαία πολύ αργά και μετά την ακολουθία, ενώ και για τον αγαπημένο μας και πρώην γείτονά μου μπαρμπα-Ιερώνυμο δεν μου το επέτρεπε άλλη υποχρέωσή μου στο Προσκύνημα. Συλλυπητήρια στους δικούς τους ανθρώπους και το παράδειγμα της εργατικής και τίμιας ζωής τους να μας συντροφεύει και να μας καθοδηγεί όλους.

Papavazelos είπε...

και μακάρι να γεράσουμε και εμείς έχοντας και νοιώθοντας την αγάπη και τη στοργή και φροντίδα που είχαν από τα παιδιά τους μέχρι τέλους οι προαναφερθέντες κεκοιμημένοι αδελφοί μας.

ωλιαρος είπε...

ακακος ο φιλος Ιερωνυμος ομορφαινε
με την ψυχη του και την παρουσια του
τον τοπο
καλο ταξιδι θα μας λειψεις