Εκεί που φθάνουν τα χνώτα του Βορρά

   

Οι ταινίες μιας δεκαετίας… Λίγο πριν την εικοσάδα…

Το blog συμμετέχει στο δημοψήφισμα του seagazing για τις αγαπημένες ταινίες της δεκαετίας.

Έχοντας λάβει υπόψη και τις δικές σας προτάσεις, ζυγίζει, αξιολογεί και ανακαλεί ταινίες και συναισθήματα προκειμένου να καταφέρει το παράδοξο: να κατατάξει την τέχνη σε ένα top-20. Πολύτιμη η συνεργασία του cine Oliaros, που θα καταθέσει τελικά τη δική του λίστα.

Μέχρι αύριο βράδυ προλαβαίνετε να προσθέσετε και τη δική σας άποψη στα σχόλια, που θα διαμορφώσουν και την εικοσάδα μας.

Διαβάστε κάποιες προτάσεις επισκεπτών στα σχόλια αυτού του ποστ για να πάρετε μία γεύση.

Μαθήματα ζωγραφικής

Μετά την απαξίωση της διδαχής της τέχνης που οδήγησε στην επεισοδιακή διακοπή των μαθημάτων ζωγραφικής (και μουσικής) ενάμιση χρόνο πριν, μια νέα αρχή επιχειρείται, αυτή τη φορά υπό την αιγίδα του Ναυτικού Ομίλου.

Σε καινούριο, δικό του (ενοικιαζόμενο) χώρο ο ΝΟΑ προσπαθεί και φέτος να επιβιώσει οικονομικά εν μέσω ΠΛΗΡΟΥΣ κοινοτικής αδιαφορίας μέσω των μαθημάτων αερόμπικ και ζωγραφικής.

Όσοι πιστοί προσέλθετε και ποιος ξέρει, μέχρι τις εκλογές κάποιος θα βρεθεί να στηρίξει με λόγια και υποσχέσεις τον ΝΟΑ.

Τα μαθήματα ζωγραφικής πάντως έχουν και πάλι ξεκινήσει στο νησί.

Αφιερωμένους στους μαθητευόμενους ζωγράφους το παρακάτω πεντάλεπτο βίντεο, συντεθειμένο αποκλειστικά από 6000 πίνακες ζωγραφικής που φιλοτεχνήθηκαν γι αυτό το σκοπό σε διάστημα δύο ετών.




περισσότερες πληροφορίες για το "Khoda" εδώ: http://vimeo.com/2074812

Δρόμοι Ελευθερίας 2009 – Η virtual αθλητική Αντίπαρος ήταν εκεί!

Μαθητές από το Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου συμμετείχαν στους φετινούς αγώνες “Δρόμοι Ελευθερίας” στην Αγκαιριά.

Πέρα από τα εύγε στους υπευθύνους για τη διοργάνωση (που διεξάγεται στα πλαίσια του εορτασμού της επετείου της 17 Νοέμβρη), αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στους συμμετέχοντες και ειδικότερα στους μικρούς Αντιπάριους, που για ακόμη φορά έδειξαν ότι αξίζουν καλύτερης μοίρας από τους διαχειριστές της τοπικής εξουσίας.

Κι επειδή έρχονται κι εκλογές σιγά σιγά, ετοιμαστείτε για μεγαλόπνοες δηλώσεις από τους περισσότερους επίδοξους Κοινοτάρχες, που θα υποσχεθούν υποστήριξη στους αθλητικούς και άλλους συλλόγους, ανέγερση γυμναστηρίου, και άλλα ευφάνταστα, που για την ώρα μόνο στη virtual Αντίπαρο υπάρχουν.

Μέχρι η κρατική απάθεια να γίνει κρατική μέριμνα στα θέματα που αφορούν τα παιδιά ΘΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΟΥΜΕ σαν τους γέρους του Μάπετ Σόου. Και θα σιχτιρίζουμε κάθε φορά που χοντρούλικα παιδάκια ξεπετάγονται από τη σχολική εξώπορτα τα μεσημέρια.

Μήπως παρατήρησε κανείς ότι στο δρόμο της παχυσαρκίας βαδίζουν αργά αλλά σταθερά και τα παιδιά των μεταναστών κατοίκων του νησιού;

ακολουθεί το σχετικό ενημερωτικό κείμενο για τους αγώνες:

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΕΠΑΘΛΑ, ΕΠΑΙΝΟΥΣ & ΚΥΠΕΛΛΑ

Δέκα μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Αντιπάρου είχαν δηλώσει συμμετοχή

στους ΔΡΟΜΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ που οργανώνει για 11η χρονιά

ο σύλλογος γονέων & κηδεμόνων της Αγκαιριάς

προς τιμήν των αγωνιστών του Πολυτεχνείου.

Τα παιδιά της Γ' και Δ' τάξης έτρεξαν 700 μ.

και της Ε' και ΣΤ' τάξης έτρεξαν 1200μ.

Από το σχολείο μας έλαβαν μέρος οι μαθητές:

ΦΑΡΟΥΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΜΠΙΖΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

ΒΙΣΚΟΛΙ ΣΤΑΥΡΟΣ

ΔΑΝΙΗΛΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΜΑΡΙΝΑΤΟΥ ΜΑΓΔΑ

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΑΡΤΕΜΙΣ

ΒΙΑΖΗ ΠΕΤΡΟΥΛΑ

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΜΑΡΙΑ

ΣΤΑΘΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΥΛΑ

MAΡINATOΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Όλα τα παιδιά προσπάθησαν και σχεδόν όλα κατάφεραν και τερμάτισαν στην πρώτη δεκάδα στις κατηγορίες που έτρεξαν.

Ο δε μικρός ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ ΦΑΡΟΥΠΟΣ τερμάτισε πρώτος από όλα τα σχολεία της Πάρου στα 1200μ.

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά (και στο μικρό Δημήτρη πάντα πρωτιές)

Τα παιδιά ανά τακτά χρονικά διαστήματα μας δείχνουν με τον τρόπο τους σωστούς δρόμους (ελευθερίας.....)

αλλά εμείς προτιμάμε τις περισσότερες φορές λάθος μονοπάτια.

ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΚΑΙΡΟΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ-ΚΑΠΟΙΟΙ... ΜΕ ΤΑ ΤΑΛΕΝΤΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΜΑΣ.

Γιάννης Τριαντάφυλλος

Η επέτειος και οι επαίτες της Πολυτεχνείο ΑΕ

Μαζεύονται όλοι οι μεγαλόσχημοι να αναψηλαφήσουν την αντίδραση μιας γενιάς, αυτής που σήμερα όλοι τιμούν και τότε ήταν μόνο τα "κωλόπαιδα" και οι "γνωστοί-άγνωστοι" του '73.
 
Κάποιοι θα συγκινηθούν, όχι για αυτά που έζησαν, άλλωστε πολλοί από αυτούς δεν υπήρξαν καν γενιά του Πολυτεχνείου, αλλά γι αυτά που πρόδωσαν. 34 χρόνια μετά, και τα συνθήματα πίσω από τα κάγκελα είναι το ίδιο επίκαιρα με αυτά που ψελλίζουμε πίσω από τα σύγχρονα κάγκελα.

 

 

...Δέκα χρόνια μετά το 1973, η γενιά του Πολυτεχνείου άρχισε να παίρνει σιγά σιγά θέσεις σε κυβερνητικά πόστα. Πολλοί από τους εκπροσώπους της, από αυτούς που βρέθηκαν μέσα από τα κάγκελα, αλλά και κάποιοι από αυτούς που ήταν απ' έξω, έγιναν βουλευτές, υπουργοί...

...Σήμερα, τα αιτήματα του 1973 παραμένουν ακόμη ζητούμενα για την ελληνική κοινωνία. Η φτώχεια εξακολουθεί να υπάρχει και να διογκώνεται, η παιδεία νοσεί, αμερικανικές βάσεις παραμένουν στη χώρα. Η Δημοκρατία πλήττεται από τον φασισμό των ΜΜΕ, των καρτέλ και των διαπλεκόμενων συμφερόντων, ενώ οι γραμμές της διάκρισης των εξουσιών γίνονται ολοένα και πιο δυσδιάκριτες. Και αν τότε οι εχθροί ήταν φανεροί και οι «πίθηκες» ευδιάκριτοι, σήμερα είναι ύπουλοι, γιατί έχουν μάθει να κρύβονται καλά...
 
...Τη θέση της γενιάς του Πολυτεχνείου, πίσω από τα κάγκελα των σχολών, παίρνουν κάθε φορά οι γιοι και οι κόρες τους, διεκδικώντας τα ίδια πράγματα. Απέναντί τους, βέβαια, δεν υπάρχουν τανκς. Υπάρχει μια κοινωνία αντιδραστική, δύσπιστη, φοβισμένη και φοβική για καθετί νέο, ηττοπαθής, που δεν δέχεται να ακούσει τις φωνές τους. Μια κοινωνία πολύ χειρότερη και πολύ πιο επικίνδυνη από εκείνη του 1973, που χρησιμοποιεί όλα τα λόγια και όλες τις εκφράσεις της για να πείσει τα παιδιά της να επιστρέψουν στο... σπιτάκι τους. Κι αν τότε κάποιο σπίτι μπορούσε να κρύψει κι από έναν φοιτητή, σήμερα αμφιβάλλω αν θα μπορούσε να γίνει το ίδιο...

του Αργύρη Γιαννόπουλου (ολόκληρο το κείμενό του εδώ: Κάθε στεφάνι και μια ντροπή)

  Δεκαπέντε σκίτσα του Γ. Ιωάννου στις επετείους της 17 Νοέμβρη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στα σχόλια το φετινό σχόλιο του blog.

Δείτε επίσης το αξιόλογο ποστ του ibis