11 Δεκ 2008

Μια μωβ σκιά...




...Μια μωβ σκιά Μαΐου ξάπλωσε στον τόπο. Οσα συνέβησαν στα Εξάρχεια και στη Νομική Σχολή. Και στην οδό Σκουφά και Σόλωνος, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους ενόχλησαν τους Ελληνες πολίτες και αγανάκτησαν τον Τύπο ολόκληρο. Γιατί δεν τους εξολοθρεύουν και δεν τους σπάνε το κεφάλι. Γιατί δεν ρίχνουν δακρυγόνα.

Και η Σύγκλητος και οι φοιτητές όλων των παρατάξεων, όλοι αγανακτισμένοι με τα τριάντα-εκατό παιδιά που δεν το βάζουν κάτω, δεν εννοούνε να παραδεχτούν πως η όποια ελευθερία ανήκει μόνο στους αστυνομικούς και τους ηλικιωμένους. Που δεν μπορούν να αντιληφθούν γιατί καταδιώκονται αδιάκοπα, προπηλακίζονται ατελείωτα και συνεχώς υποχρεούνται να δέχονται εξευτελισμούς.

Κι ο προπηλακισμός αρχίζει από τον δάσκαλο, τον επιστάτη του σχολείου, από τον οδηγό και τον εισπράκτορα του λεωφορείου, απ' τον καθηγητή και τον δημόσιο λειτουργό ώς τον δημόσιο υπάλληλο, από τους αξιωματικούς κι εκπαιδευτές στο κέντρο κατατάξεως ώς τον τυχαίο μοτοσικλετιστή της τροχαίας που θα του ζητήσει άδειες, ταυτότητες και πιστοποιητικά. Ως τον γιατρό του νοσοκομείου που θα τον πάνε σηκωτό, ύστερα από τη γροθιά του οργάνου της τάξεως. Και το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Εξύβριση αρχής - έτσι ονομάζεται η απαίτηση εξηγήσεων. Χειροδικία κατά της αρχής - έτσι είθισται να αποκαλείται η ενστικτώδης κίνηση του αμυνόμενου νέου. Και η ιστορία δεν έχει τέλος. Η ανωνυμία και η εισαγγελική αρχή θα του προσφέρει ή μια τραυματική αγανάκτηση ισόβια ή τον επιζητούμενο από την πολιτεία ευνουχισμό του. Αυτή είναι μια καθημερινή πραγματικότητα και, δυστυχώς, γνησίως ελληνική τα πρόσφατα και τελευταία σαράντα χρόνια...


Μια μωβ σκιά Μαΐου σκέπασε την Αθήνα. Κι όμως δεν βρέθηκε ένας δημοσιογράφος, μια εφημερίδα ν' αγανακτήσει και να διαμαρτυρηθεί, να καταγγείλει την αλήθεια για αυτό το τρίγωνο του αίσχους... Σκουφά, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους. Κι άρχισε μια σκόπιμη, ύποπτη κι έντεχνη σύγχυση τριών ασχέτων μεταξύ των περιπτώσεων. Οι νεαροί των Εξαρχείων να παρουσιάζονται ίδιοι με τους αλήτες των γηπέδων, τους επονομαζόμενους χούλιγκανς, και επιπλέον να καλλιεργείται η εντύπωση στην κοινή γνώμη, με στήλες ολόκληρες των θλιβερών εφημερίδων μας, ότι οι νέοι αυτοί, οι αναρχικοί, είναι οι βομβιστές και ίσως οι πιθανοί δράστες των δολοφονιών ή εμπρησμών.

Και φυσικά, όταν με το καλό τελειώσει η δίωξη των εκατό, σαράντα ή είκοσι παιδιών και η όλη επιχείρηση στεφθεί με «επιτυχία», να πάρει τις διαστάσεις ενός πραγματικού θριάμβου... κατά του εγκλήματος. Την ίδια ώρα που δολοφονούνται εκδότες και οι δολοφόνοι δεν ανευρίσκονται. Δολοφονούνται πολίτες και οι δολοφόνοι δεν αποκαλύπτονται. Πεθαίνουν νέοι από ξυλοδαρμούς και οι δράστες κυκλοφορούν ανενόχλητοι και, τέλος, δεν... ανακαλύπτονται.

Την ίδια ώρα η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως μ' αφέλεια, σ' όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δεν συνήθισαν στην «παρουσία του τέρατος».

(...) Κορίτσια κι αγόρια με γυαλιά, έτσι καθώς κοιτάτε με απορία κι αγανάκτηση για ό,τι συμβαίνει γύρω σας, είμαι μαζί σας. Και σας αγαπώ».

---------------------------------------------------------------------


Αναρχικός: Ενας μύθος σύγχρονης καταδίωξης

Οι εφημερίδες και οι άμυαλοι κι αμόρφωτοι δημοσιογράφοι της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης πέτυχαν κάτι που ομολογουμένως δύσκολα θα κατόρθωνε η κάθε κυβέρνηση από μόνη της χωρίς την πολύτιμη βοήθειά τους. Να δημιουργηθεί έντεχνα η κατάλληλη σύγχυση, ώστε ο εξωκομματικός κι ανένταχτος νέος του τόπου μας να συγχέεται σκόπιμα με τους αλήτες-μάγκες, που έχουν μόνο στόχο να καταστρέφουν (...). Και αυτή η σύγχυση ευνοεί:
  • Την κυβέρνηση -την κάθε κυβέρνηση- που φοβάται αντιδράσεις από μη εντεταγμένους σε κομματικές αγέλες νέους -διότι βέβαια οι νέοι αυτοί δεν είναι δυνατόν να τιθασσευτούν από τυχόν συμφωνίες ή επιτευχθέντες συμβιβασμούς επί ανωτάτου επιπέδου.

  • Ευνοεί τα διάσημα πλέον ΜΕΑ-ΜΑΤ και παρεμφερή, που συλλαμβάνουν με μεγαλύτερη ευκολία τον ανύποπτο νέο που διαμαρτύρεται απ' ό,τι τον ικανό για άμυνα αλήτη που διαφεύγει.
    Θα σας έχει τύχει να παρευρεθείτε και να διαπιστώσετε με τα ίδια σας τα μάτια με πόση ευκολία αλλά και μίσος δέρνεται απάνθρωπα και κακοποιείται ώσπου να μπει στην κλούβα από τις "δυνάμεις διώξεως τρομοκρατίας", ενώ την ίδια στιγμή αυτός που ρίχνει πέτρες ή σπάζει τζάμια καταστημάτων διαφεύγει επιδέξια και ανενόχλητα.
    Ύποπτα ανενόχλητα πολλές φορές.

  • Ευνοεί τη μικρή νοημοσύνη και την εύκολη δουλοπρεπή συμπεριφορά των "αγανακτισμένων" πολιτών απέναντι στις εν στολή δυνάμεις εξουσίας. Γιατί έχουν μάθει οι άμοιροι, χρόνια τώρα, στην επιδεικτική δοκιμασία των οργάνων τάξεως, ευρισκόμενοι κάτω απ' το αθεράπευτο σύμπλεγμα του εμείς οι νόμιμοι! (...)

  • Ευνοεί, τέλος, τις κομματικές παρατάξεις που με τη σκόπιμη αυτή σύγχυση εκδικούνται όσους νέους δεν δέχονται τον κομματικής σκοπιμότητας ευνουχισμό τους (...)
Να, λοιπόν, πώς κατασκευάζεται από τον "λαό" για τον "λαό" η εικόνα του αναρχικού, που στην πραγματικότητα δεν είναι άλλη από την εικόνα του ασυμβίβαστου και ζωντανού σύγχρονου νέου, ο οποίος εννοεί να διαφυλάξει το βασικό αγαθό της νεότητάς του, που είναι η έρευνα, η αναθεώρηση και η υπεράσπιση δικαιωμάτων μειοψηφιών. Και επιπλέον, να μην αφήσει τη μεταμόρφωσή του από την κυβέρνηση ή τα κόμματα σε καθοδηγούμενο αμνό τυποποιημένων ανησυχιών. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στην Ελλάδα ανέκαθεν επεδιώκετο ο ευνουχισμός των νέων για να μπορούν οι υπόλοιποι συμβιβασμένοι -ο "λαός"- να κοιμούνται ήσυχα! (...)».



Και τα 2 κείμενα είναι του Μάνου Χατζιδάκι στο περιοδικό «Τέταρτο» (τεύχος 9, Ιανουάριος 1986)

Τελικά ποιοι φοράνε τις κουκούλες και ποιοι στέκουν σεμνά και ταπεινά; Οι ρόλοι μπερδεύτηκαν, οι ετικέτες δεν ισχύουν εδώ και καιρό. Πολύ καιρό μάλιστα, όπως αποδεικνύει το τόσο επίκαιρο άρθρο του μελωδού. Ίσως ετούτα τα γεγονότα να έχουν δείξει περισσότερο από ποτέ πως η εικόνα και τα μήντια χειραγωγούν, φοβίζουν και τρέφονται από το ευτελές και εκ του μηδενός.

4 σχόλια:

ποδηγετημένος Αθηναίος είπε...

Αλήθεια, σήμερα δεν είχαν απεργία τα ΜΜΕ;

Ο φωτογράφος που απολύθηκε περιποιεί τιμή στα ΜΜΕ ή στην αστυνομία;

Οι κάμερες της Ερμού γιατί δεν κατέγραψαν τίποτα;

Οι χρυσαυγίτες τόσες μέρες ήταν στα σπίτια τους;

Γιατί στα ξένα ΜΜΕ γίνεται αναφορά μόνο στα "καταπιεσμένα κοινωνικά στρωματα που εξεγέρθηκαν στη διεφθαρμένη κυβέρνηση και κταστρέψανε σύμβολα πλούτου και εξουσίας";

Οι πολίτες που επλήγησαν τι θα ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές τώρα που θα αποζημιωθούν;

Πόσο ηθική είναι η κίνηση του Κούγια - και πόσο επαγγελματικά δεοντολογική;

Γιατί δεν αποκαλύπτουν τις περίεργες διασυνδέσεις Αριστεράς - αντιεξουσιαστών αφού υπάρχουν, όπως δηλώθηκε, "ακράδαντα στοιχεία";

Αν ο μικρός Αλέξης είχε ξυρισμένα μαλλιά θα τον πυροβολούσε ο παλικαρόμπατσος;

Ανώνυμος είπε...

Οσα συμβαίνουν στην Αθήνα και σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις μετά την εκτέλεση του μαθητή δύσκολα ερμηνεύονται με τα παλιά σχήματα. Με τη φόρμουλα των «εκατό γνωστών-αγνώστων» δεν εξηγείται μια εξέγερση που έχει πολλά από τα γνωρίσματα εξεγέρσεων σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, συνήθως έπειτα από δολοφονία κάποιου νέου: τη βία, τυφλή και από κάποιο σημείο κι έπειτα αυτοτροφοδούμενη και αυτολατρευόμενη, την καταστροφικότητα που δεν περιορίζεται στην πυρπόληση «συμβόλων» (τραπεζών και πολυεθνικών λ.χ.), την αδιαφορία για την πολιτική, απόρροια της περιφρόνησης για τους πολιτικούς, κυρίως την αδιαφορία για το ίδιο το αύριο, που μοιάζει ήδη καμένο και νεκρό.

Απόσπασμα από το χθεσινό άρθρο του Π.Μπουκάλα

George Argyrakis είπε...

kai omws o koinos paronomasths poy dhmiourghsan ta MME einai na asxoloumaste me tis koukoules....
TOys volepse!!!

H kinhsh twn mathitwn einai monadiki.Eytyxws den yparxoun mono stratiotakia sthn epoxh mas. Yparxoun k neoi poy antidroyn vgainontas stoys dromoys. Makari na eimoyn sto sxoleio na zoysa ayto ton palmo.

Einai afthormith h ekfrash 'Giati RE??' poy akoygetai apo ta xilia olis sxedon tis mathitikis koinotitas...Emena ayto moy aresei....

Den koitazw aytoys poy ta spasane, oso k na to theloyn poloi dithen...

K twra asxoloumaste me ton akatonomasto xafie kai xasodiki!!!
NTROPH!!!

me syxwrhtai gia ta greeklish alla eimai sthn doyleia k den egw ellhnika.
Epishs sygnwmh gia to leksilogia tis teleytaias paragrafoy.

Ανώνυμος είπε...

Ευαισθησία με διάλειμμα για διαφημίσεις
του Παναγιώτη Δούμα

(Ακολουθούν επιλεγμένα τμήματα από το άρθρο)
http://www.e-grammes.gr/article.php?id=3516

/// Κι όμως, βλέπω τις τελευταίες ημέρες, έναν Δούρειο Ίππο να δωρίζεται στο σπίτι κάθε Έλληνα, με ευχητήριο κάρτα που φέρει την υπογραφή «Ενημέρωση». Κι από μέσα βγαίνει όλη η δογματική ρητορική της Αριστεράς. Κι έτσι, όπως πολύ σοφά η εξ’ ανατολικού μπλοκ ορμώμενη σύζυγός μου είπε: «Ενώ στις δημοκρατικές κοινωνίες είσαι αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου, στις κομμουνιστικές είσαι ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου». Αυτό ισχύει στην Ελλάδα των τηλεδικαστηρίων, όχι για όλους, καθώς οι ευνοούμενοι της αριστερής νομενκλατούρης που γερά κρατά σε όλες τις θεσμικές θέσεις – κλειδιά αυτής της χώρας χαίρουν κάθε δημοκρατικού προνομίου αλλά και νομιμοποιήσεως. Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε, είδαμε και τον Χριστόδουλο Ξηρό να δηλώνει την ευαισθησία του για ... την ανθρώπινη ζωή. ///
/// Εάν θέλαμε πραγματικά να προσωποποιήσουμε τις τελευταίες ημέρες τα αίτια αυτού που έγινε, τότε ο δράστης δέσποζε σε κάθε τηλεπαράθυρο. Μιλάμε για τον σοφό, κοτσιδάτο «δάσκαλο» που με περίσσια αλαζονεία και αυταρχισμό ζητούσε στον ενικό από κάθε αντιφρονούντα να σωπάσει και με τον τρόπο του επικροτούσε τις «αντιδράσεις», μιλώντας κι αυτός για εξοργισμένους νέους. Υπήρξε κι αυτός στερημένος νέος. Υπάρχει όμως και γι’ αυτόν ένα απόφθεγμα, όχι του Ισοκράτους, αλλά του Δημοκρίτου που λέει: «Πάντων κάκιστον η ευπετείη παιδεύσαι την νεότητα. Αυτή γάρ εστί ή τίκτει τας ηδονάς ταύτας εκ των η κακότης γίνεται». Ο χειρότερος δηλαδή τρόπος για να αναθρέψεις τους νέους είναι να τους προσφέρεις όλες τις ευκολίες. Γιατί η ευκολία γεννά τις ηδονές και από αυτές προέρχεται κάθε κακοήθεια. Και αυτή η κακοήθεια περίσσεψε τόσο στις «αντιδράσεις» των «παιδιών», όσο και στις δικές του... ///
/// Το τελευταίο είναι και εις απάντησιν αυτών που έδωσαν δίκαιο και άφεση στους γονείς που έχουν παραδώσει τα παιδιά τους στην καθοδήγηση τέτοιων τύπων, οι οποίοι κρύβονται σε ιδιωτικά και δημόσια. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι η σχολή Μωραΐτη, μοίρασε προ ολίγων μηνών στους μαθητές το βιβλίο της Ρεπούση ως εξωσχολικό ανάγνωσμα. Είναι και εις απάντησιν όλων όσων γράφουν και μιλούν για τα οργισμένα νιάτα που πνίγονται. Τι τους λείπει όμως; Πιο απελευθερωμένα δεν ήταν ποτέ. Πιο μεγάλες απολαύσεις δεν είχαν ποτέ. Πιο πολλά όνειρα δεν θα μπορούσαν να κάνουν ποτέ. Μήπως τελικά αυτός είναι ο λόγος; ///